Geschreven door bram, 20:35:14 | 1 reactie | permalink
In het eerste deel van de vierdelige BBC-documentaire 'The Virtual Revolution' wordt het libertijnse karakter van het internet sterk benadrukt. Maar de roots van het wereldwijde web liggen niet bij Californische hippies of verdwaalde wereldverbeteraars op BBS'en. Het Amerikaanse leger creëerde een netwerk zonder centraal knooppunt en wetenschappers legden de eerste bouwstenen van het www. Pas later dienden de hippies en de dotcommers zich aan.
Het libertijnse denken en de nadruk van de Amerikaanse maatschappij op de vrijheden kleurden wel degelijk het web. Maar mensen worstelen vandaag nog met de afwezigheid van een centraal webhoofdkwartier. Een decentraal model schept kansen, maar het gooit ook onze eeuwenoude kijk op onze maatschappij overhoop. Daar hebben zowel de invloedrijke gatekeepers in hun ivoren torens als de grote massa met beperkte inspraak het moeilijk mee. Want nu moeten de eersten zich openstellen voor de tweede groep, terwijl voor hen assertiviteit en mondigheid nog geen evidentie zijn.
Toch zou het zeer jammer zijn, mochten we de uitdaging niet aangaan en onze centraal bestuurde maatschappij omvormen tot een gedecentraliseerde maatschappij. Zeg maar: de technische structuur van het internet als blauwdruk gebruiken voor onze omgang met economie, politiek, energie, informatie en diens meer.
Binnenkort komt de econoom Jeremy Rifkin op uitnodiging van Geert Noels naar België. Hij is een expert inzake de economische impact van het klimaatprobleem en energievoorziening. In een zeer boeiende uiteenzetting op Eén Vandaag legt hij uit hoe de internetrevolutie vertaald kan worden naar de energiesector.
Het kernwoord van de huidige ICT-wereld is distributed. Hij denkt daarbij onder andere aan peer to peer-netwerken, Wikipedia, de blogwereld, open source software en YouTube. Iedereen kan een steentje bijdragen en houdt zo het ecosysteem in leven. Volgens Rifkin zal dat gedecentraliseerd model ingang vinden in de energiewereld. Hij noemt het de 'derde industriële revolutie' en een noodzakelijk antwoord op de klimaatveranderingen.
Geen kern- en gascentrales meer gecontroleerd door een handvol machtigen en afhankelijk van grondstoffen uit het buitenland, dus, maar de productie van eigen energie met hernieuwbare en voor iedereen beschikbare grondstoffen, zoals wind, zon of aardwarmte. Slimme netwerken en opslagcapaciteit moeten er voor zorgen dat de opgewekte energie efficiënt wordt gebruikt. De parallellen met een peer to peer-netwerk mogen getrokken worden.
Tags: canvas / internet / journalistiek / debat / jeremy rifkin / stampmedia | Save & share
Geschreven door bram, 11:44:40 | 1 reactie | permalink
Georges Timmerman, hoofdredacteur van Apache, duidt in De Standaard het belangrijkste verschil tussen Apache en De Nieuwe Morgen (de opvolger van Indymedia.be).
Jullie vertrekken vanuit een ideologische, wij vanuit een journalistieke visie.
Apache is de nieuwe naam van De Werktitel, het project waar ik intussen al acht maand mijn schouders onder zet. De naam 'De Werktitel' blijft wel verder bestaan in de naam van de vzw. Met de naamsverandering - en binnenkort ook een nieuwe website - benadrukt Apache het professionele en blijvende karakter van het initiatief. Dit is geen weblog die even het goede weer maakt en nadien weer verdwijnt. Neen, Apache wil zich ontwikkelen tot een volwaardige, kwaliteitsvolle nieuwswebsite waar de nadruk ligt op onthullingen, verdieping en debat.
Hard werken
We werken hard aan het leggen van stevige fundamenten voor het project. Dat staat niet synoniem met het financiële plaatje rondkrijgen. Ook de achterkant van de website is belangrijk. En het moet gezegd: ik ben echt onder de indruk van wat onze techneut uit zijn mouw heeft geschud. Ook redactioneel worden interessante discussies gehouden, waardoor we vergadering na vergadering onze redactionele lijn vorm geven.
Voor een bende journalisten is ondernemen iets nieuw. Maar ik doe het graag. Ik leer enorm veel bij (en jammer genoeg laat ik Kapingamarangi.be daardoor wat in de steek), heb al veel interessante gesprekken achter de rug en vind het ontzettend plezant om een nieuw medium in de markt te zetten.
Tuurlijk ben je niet altijd tevreden over hoe traag het allemaal wel gaat, maar die tijd is nodig om tot een goed product te komen. En wees gerust, na acht maanden geloof ik nog steeds dat een degelijke, kwaliteitsvolle nieuwswebsite zoals Apache in Vlaanderen levenskansen heeft.
Tags: apache / de werktitel / de wereld morgen / internetjournalistiek / werk | Save & share
Geschreven door bram, 15:33:16 | reageer | permalink
In de zoektocht naar giften voor de hulpverlening na de aardbeving in Haïti stippen diverse ngo's de troef 'fiscaal attest' aan. Bij giften vanaf dertig euro op jaarbasis mag je het bedrag immers op je belastingformulier invullen en betaal je minder belastingen. Het plafond bedraagt -voor natuurlijke personen- 10% van het totale netto-inkomen met als uiterste grens 310.930 euro.
Met het fiscaal attest stimuleert de overheid het geven van giften aan erkende verenigingen of instellingen. De wetgever heeft naast een opsomming van instellingen in de wet, een lijstje goede doelen opgemaakt. Die lijst vormt de basis voor de erkenning. In ons land kunnen tientallen verenigingen fiscale attesten uitgeven. Het overzicht van de instellingen telt vijftig pagina's (.pdf).
De fiscale attesten zijn leuk, maar je kan de bedenking maken hoe gemeend de gift nog is als tot de helft van het bedrag niet door de burger wordt betaald, maar door de overheid. Inderdaad, het Rode Kruis schrijft: "Zo kunt u tot de helft of zelfs nog meer van uw gift terugkrijgen, afhankelijk van uw inkomen".
Bovendien, hoe meer hoger je belastbaar inkomen, hoe groter het bedrag dat de overheid voor jou betaalt. Okay, eerlijk is eerlijk, een groot deel van de bevolking zal snel in de hogere schijven zitten en genieten van de grote belastingverlaging. Zit je in de lagere schijven, dan betaal je normaliter sowieso minder belastingen, of trek je een groter bedrag terug.
Maar toch, ik zie de logica niet. Waarom wordt een rijker persoon meer beloond dan een armer iemand. Het geven vergt van de arme toch veel meer inspanning. En toch wordt hij fiscaal benadeeld.
Met cijfers. Bedraagt je belastbaar inkomen 15.000 euro, dan betaalt de overheid 40% van uw gift. Je krijgt immers een belastingverlaging van 40%; twaalf euro als je 30 euro geeft. Verdien je zo'n 35.000 euro, dan stijgt het belastingsvoordeel tot 50% en betaalt de overheid 15 euro van je gift van 30 euro. Plan International heeft de cijfertjes op een rijtje gezet. De overheid begint bij 25% bij de niet-verdieners en eindigt bij 50% bij een bedrag hoger dan 31.700 euro.
't Kan natuurlijk zijn dat ik de wetgeving niet begrijp, dan mag je dat altijd melden.
Tags: belastingen / overheid / fiscaal attest / fiscus | Save & share
Geschreven door bram, 10:50:10 | reageer | permalink
't Is hier veel te stil. Komt deels omdat ik wat werk verzet voor De Werktitel. Toch wil ik jou deze slideshow van Bart de Waele (Netlash) niet onthouden. Ik deel zijn kijk op de toekomst van de media. Alleen kan ik het niet zo gelikt vertellen... ;)
Tags: netlash / media / journalistiek / concentra / internetjournalistiek / toekomst | Save & share
Geschreven door bram, 18:28:52 | reageer | permalink
Vorige week beleefde 'De Werktitel' zijn vuurdoop. Hoofdredacteur Georges Timmerman beschreef in een treffend edito het 'jongensachtig enthousiasme' van de ploeg achter dit Vlaams journalistiek project. Stuk voor stuk degelijke journalisten.
De Werktitel draait op een weblogsysteem, Wordpress, en wil beetje bij beetje de vele mogelijkheden van het internet omarmen, maar het is geen klassiek weblog. De auteurs, waaronder mezelf, zijn professionele journalisten en de artikels beantwoorden aan de basisbeginselen van de journalistiek.
Inderdaad, De Werktitel vloeit voort uit een onvrede met de strategische keuzes van de Vlaamse massamedia, maar we worden niet gedreven door haat, nijd of rancune. Met De Werktitel willen we tonen hoe het anders kan en er zelf nog fun aan beleven.
Vandaag is mijn eerste stuk op De Werktitel verschenen: Europa geeft wapenfabrikanten meer ruimte.
Tags: de werktitel / media / journalistiek / wapenhandel / europese unie | Save & share
Geschreven door bram, 01:30:47 | reageer | permalink
R.I.P. Frank Vandenbroucke.
Tags: vdb / frank vandenbroucke / wielrennen | Save & share
Geschreven door bram, 22:29:23 | reageer | permalink
Excuses dat het zo stil is op de blog. Druk in de weer met van alles en nog wat, ook een beetje lui en in volle voorbereiding van mijn feestje Ostinato, vrijdag 6 november in de Gentse club Tijuana. Met Seba Lecompte, Karl S. Berg, Benn en S.L.U.T.
Uiteraard van harte welkom!
Tags: ostinato / party / muziek / techno / house / minimal / gent | Save & share
Geschreven door bram, 13:38:07 | 1 reactie | permalink
Afgelopen weekend vertoefde ik in Wonderland. Aan de randen van een donker woud in een onbekend Duits dorpje wordt elke zomer een obscuur elektronisch muziekfestivalletje georganiseerd. Samen met Henk Engst en Annabloempje stampte ik er drie dagen met de voeten op minimal, progressive en goatrance.
Maar ook in Wonderland heeft technologie zijn intrede gedaan. En nu speel ik een rolletje in een filmpje op YouTube...
Tags: wonderland / muziek / duitsland / youtube / video | Save & share
Geschreven door bram, 11:31:06 | reageer | permalink
De Herzeelse schepen en molenaar Luc Hoorens heeft vrijdagavond 14 augustus de nieuwe Buysesmolen in Sint-Antelinks plechtig ingehuldigd. Jammer genoeg was er geen wind en kon de maalvaardige windmolen op zijn eerste dag niet draaien.
De Buysesmolen heeft een rijke geschiedenis, en is tegelijkertijd gloednieuw. Van de molen is al in 1428 sprake. De windmolen kende een woelige geschiedenis en bleef tot eind 1949 draaien. De molen ging door het leven als Molen te Roeselare, Molen ter Rijst en uiteindelijk Buysesmolen. In 1976 viel de molen omver.
In 2004 wordt het plan opgevat om de molen te restaureren. Maar van restaureren kwam niet veel in huis omdat de oude molenonderdelen rot waren. Uiteindelijk wordt de molen helemaal heropgebouwd. Daarbij werden de plannen van architectenbureau Bertheloot gebruikt.
De klus werd door de molenbouwers Thomaes uit Roeselare en architecte Sabine Okkerse geklaard. De gemeente gaf hen in 2007 de opdracht. In het najaar van 2008 werd het 'molenhok' geplaatst en begin dit jaar kon de molen een eerste keer draaien. De houten windmolen heeft twee koppels molenstenen en kan dus malen. Het wiekenkruis heeft een lengte van ruim 23 meter. De heropbouw kost de gemeente, de provincie en de Vlaamse overheid iets meer dan 500.000 euro.
Samen met de nieuwe Buysesmolen werd ook het naslagwerk 'De Molens van Herzele' voorgesteld. De uitgave van de heemkundige kring De Hellebaard en geschreven door Georges Souffreau, mijn vader, vertelt de geschiedenis van de molens in Herzele en zijn deelgemeenten Borsbeke, Hillegem, Ressegem, Sint-Antelinks, Sint-Lievens-Esse, Steenhuize-Wijnhuize en Woubrechtegem.
Het boek brengt een mix van feiten, namen, oude foto's, verhalen, anekdotes en zelfs een molenaarslied. Zowat twintig molens --windmolens, watermolens, maalderijen, olieslagerij en een chicoreimolen-- die ooit in Herzele werkten, worden besproken. 'De Molens van Herzele' is niet enkel een goed gedocumenteerd naslagwerk, maar schetst ook een blik in het leven van de molenaars toen.
Het molenboek 'De Molens van Herzele' kan besteld worden bij De Hellebaard. Het boek kost 30 euro. Alle opbrengsten gaan naar de werking van de heemkundige kring van Herzele. Vandaag 15 augustus en morgen zijn het Molenfeesten in Sint-Antelinks.
Tags: herzele / molen / sint-antelinks / hellebaard / buysesmolen | Save & share
Geschreven door bram, 20:21:24 | 1 reactie | permalink
De Amerikaanse president Barack Obama heeft een aparte communicatiestrategie. Hij vaart tegen de stroom in, legt de geplogendheden van het vak naast zich neer en heeft aspiraties die verder rijken dan politiek politicienne.
Jennifer Senior doet in New York Magazine de strategie uit de doeken. 'The Message Is the Message' is een diepgravend artikel over de relatie van Obama met pers, bloggers, sociale media en het publiek. Ze stelt vast dat de Amerikaanse president bewust geen focus heeft, maar heel goed weet wat hij doet.
In tegenstelling tot de Vlaamse politieke klasse wordt één onderwerp niet eindeloos uitgemolken. Integendeel, Obama vuurt elke dag een informatiebombardement af en snijdt in een etmaal vier, vijf onderwerpen aan. Positieve nieuwtjes krijgen niet de tijd zich te ontwikkelen, maar ook -en belangrijker- de minder leuke informatie verdrinkt snel in de informatiestroom.
Tegelijkertijd neemt Obama ook uitgebreid de tijd voor lange, doordachte en nauwkeurig opgebouwde speeches van ruim een uur. In deze redevoeringen uit hij respect voor de tegenstander, leeft hij met hen mee en gebruikt uiteindelijk hun argumenten om zijn gelijk te halen. Obama is niet de man van de confrontatie. Hij gelooft blijkbaar in het bekeren van de tegenstander.
Obama bespeelt de nieuwe media als geen ander. Hij spreekt de bevolking rechtstreeks aan, zonder passage via de klassieke media. Maar die laatsten worden wel in de watten gelegd, mogen rekenen op exclusieve verhalen en spelen ook een belangrijke rol in de communicatiestrategie van het Witte Huis.
Met succes paait Obama dus het journalistenkorps in Washington. Maar op hetzelfde moment controleert hij zijn imago dankzij de informatieverspreiding via Flickr, YouTube en andere sociale media.
De boodschap van Obama gaat overigens verder dan een nieuwe sociale zekerheid of extra impulsen voor de Amerikaanse economie. Obama heeft een ideaal, een welbepaalde kijk op de wereld die hij zijn landgenoten wil meegeven. Verantwoord met de maatschappij omgaan vormt daarvan het fundament.
Obama ziet in zijn takenpakket als president immers ook een rol als straathoekwerker en leraar. Hij wil de Amerikanen opleiden, hen op hun verantwoordelijkheden duiden en betrekken bij het politieke bestel.
Het artikel in New York Magazine geeft een inkijk in de 'content provider' Barack Obama. Het lezen waard.
Tags: barack obama / verenigde staten / communicatie / media / washington | Save & share
Geschreven door bram, 16:43:54 | reageer | permalink
Toen ik me door de tekst 'Is het nu echt toeval dat ze allemaal Mohammed of Youssef heten?' van Johan Sanctorum werkte, vroeg ik me af waarom ik al die jaren tussen ceo's, investeerders, boekhouders, beursgoeroes en consultants geen Mohammeds en Youssefs heb opgemerkt. Was ik blind? Of worden belastingonduikers, fraudeurs, profiteurs en witteboordcriminelen in Vlaanderen anders beloond bestraft?
Zowat de helft van de Marokkaanse allochtonen kan als een gewoontecrimineel beschouwd worden. 70% van onze gevangenispopulatie is overigens van allochtone herkomst.
En waarom rept Sanctorum in zijn verhaaltje niet over Dave Annemans en Vitezslav Mracek?
Tags: johan sanctorum / migratie / vreemdelingen / maatschappij / criminaliteit | Save & share
Geschreven door bram, 07:30:38 | reageer | permalink
Het Antwerps jongerenpersagentschap StampMedia heeft een interessante documentaire online geplaatst. 'Latinos in Amberes' vertelt het verhaal van twee Latijns-Amerikaanse migranten in de havenstad. De ene is legaal in ons land, de andere heeft geen papieren en heeft intussen Vlaanderen vrijwillig verlaten.
De documentaire is door Irenia Alvarez samengesteld en afgewerkt. De AFS-vrijwilligster heeft alles voor haar rekening genomen. Indrukwekkend, zeker als je weet dat ze het Nederlands niet zo machtig is en enkele weken geleden geleden nog een spoedcursus 'videomontage' kreeg.
Bovendien heeft ze het thema goed aangepakt. Geen taboes. Daiana en Felix zijn economische vluchtelingen en geven dat openlijk toe. Ze worstelen met een enorm heimwee naar hun thuisland, maar willen tegelijkertijd zich ook integreren in Vlaanderen. Alleen, het lukt hen niet want ze blijven op hun eilandje leven. Zelfs werk kan de integratie niet bevorderen.
Als kijker leer je met 'Latinos in Amberes' heel wat bij over de Latijns-Amerikaanse gemeenschap in ons land en de enorme uitdaging integratie vormt.
Tags: antwerpen / stampmedia / documentaire / latijns-amerika / latino / migratie / vluchtelingen | Save & share
Geschreven door bram, 23:00:06 | reageer | permalink
Een interactive map over de toekomst van de media. In de kaart tref je inbreng van onder andere Clay Shirky, Richard Posner, Jeff Jarvis, Roy Greenslade, Howard Kurtz en Gavin O’Reilly. Maar The Independent staat ook open voor jouw kijk op de toekomst.
Tags: the independent / media / journalistiek / toekomst | Save & share
Geschreven door bram, 11:59:20 | reageer | permalink
Tentenkamp (foto cc: Maria Salamanca)
In hartje Brussel, hoofdstad van België én Europa, dwaalden op de eerste dag van de zomervakantie 380 sans-papiers.
De groep werd in de vroege ochtend door de politie uit een gebouw van de Erasmushogeschool gezet. Reden: onveilig. Nochtans kregen ze enkele weken voordien van de school toelating om de vroegere Leonidasfabriek te kraken. Maar op 1 juni was het gebouw plots onveilig geworden. Er is valgevaar, een gebrek aan sanitair, slechts één nooduitgang en geen brandblusapparaten.
De studenten maakten zich intussen klaar voor Rock Werchter.
De 380 illegale mensen stonden op straat. Ze mochten hun enige bezittingen in het verzegelde gebouw ook niet meer oppikken, ook niet onder begeleiding. Na enkele weken verblijf kon de ramp zich immers elke seconde voordoen.
De mensen zonder papieren maakten noodgedwongen een sight seeingtour door Brussel. Ze klopten eerst aan bij de Begijnhofkerk. Maar daar werden ze wandelen gestuurd. De kerk herbergt nog steeds een honderdtal papierlozen. De wekenlange hongerstaking hebben ze beëindigd, maar een dak boven hun hoofd hebben zij evenmin. 380 anderen opvangen is voor de kerk en de buurt niet haalbaar.
Uiteindelijk wandelde de groep naar Kapellekerk, zonder ommetje over de Grote Markt. In de Ursulinenstraat namen ze het kantoorgebouw van het sociaal secretariaat Groep S in. Groep S voelde zich 'overvallen' en zette onmiddellijk een batterij advocaten aan het werk. Gedelegeerd bestuurder Gonzales Stubbe prikte ook in de richting van de politiek.
Het migratiedossier is rot. Na maanden kibbelen is er nog steeds geen oplossing. En zeker geen visie. De regering onderhandelt vlak voor het zomerreces een zoveelste keer over een regularisatie en misschien ook over een evenwichtige migratiepolitiek en een humane opvang annex begeleiding. De nationale feestdag is de deadline.
Twee harde tantes (Annemie Turtelboom en Marie Arena) voeren een harde ideologische strijd ten koste van mensenlevens. Ik vrees dat ook op 21 juli de regering voor de salami-oplossing zal kiezen. Typisch Belgisch. Geen oplossing, maar toch een zegevierend perscommuniqué.
De schijfjesaanpak. Verdeel en heers: pik wat groepjes uit de gehele populatie die wordt beoogd, geef de ene iets en de ander niets; de eerste zal de beslissing verdedigen en de tweede blijft ontwapend achter. En aan de goegemeente wordt de indruk gegeven dat alles opgelost is.
Intussen verlaten sans-papiers ook de universiteitslokalen van ULB, VUB en KUL waar ze een tijdlang mochten verblijven. Ze staan op straat; zonder dak boven hun hoofd of duidelijkheid over hun toekomst. De groep daklozen wordt steeds groter. Maar dit welvarende land heeft geen oplossing...
Misschien moet het Rode Kruis een gigatentenkamp op een verlaten terrein in de Brusselse regio opzetten en BBC, CNN en Al Jazeera optrommelen zodat de wereld duidelijk ziet dat dit land het vluchtelingendossier niet kan (of erger nog: wil) oplossen.
Tags: migratie / politiek / vluchtelingen / mensenrechten | Save & share
Geschreven door bram, 01:18:32 | reageer | permalink
Smooth Criminal, een van mijn favorieten
De 'King of Pop' Michael Jackson is zopas overleden. Vijftig. Hartstilstand.
Hoewel hij niet onbesproken was en nogal een excentriek leven leidde, kan zijn impact op de muziekwereld niet genegeerd worden. Met de Jackson Five zette hij op zeer jonge leeftijd zijn eerste stappen in de showbizzwereld. Hij verkocht miljoenen exemplaren van zijn eerste soloalbum 'Off The Wall', de topper 'Thriller' en 'Bad', plaatste de videoclip op de kaart en zorgde voor baanbrekend werk inzake choreografie en de invulling van megaconcerten. Maar vooral zijn muziek zorgde voor inspiratie.
Zijn privéleven (een huwelijk met de dochter van Elvis Presley en later Debbie Rowe, de verdachtmakingen over kindermisbruik, zijn capriolen met Neverland, de plastische chirurgie, etc.) was krachtvoer voor de roddelbladen. De tabloids hebben de King of Pop ook gekraakt en gaven hem het koosnaampje 'Wacko Jacko'.
Met 'Dangerous' en later 'HIStory' leerde ik --dankzij broer J.-- de King of Pop kennen. In het cd-rek staat een hele reeks lanspelers. Ik heb ook twee concerten meegemaakt: eentje in de Amsterdam Arena en het fameuze concert in 1997 enkele dagen na de dood van prinses Diana. Beklijvende momenten.
Vandaag klinkt de muziek van de King of Pop nog steeds fris en modern. Ik schuif vanacht graag zijn Greatest Hits nog eens in de cd-lade...
Vaarwel, MJ!
Tags: michael jackson / muziek | Save & share
| Mon | Tue | Wed | Thu | Fri | Sat | Sun |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 |
internet | politiek | muziek | brussel | journalistiek | media | maatschappij | vlaams belang | verkiezingen | Vlaanderen | gent | voetbal | economie | wielrennen | vrt | rusland | aalst | spam | belgië | film
Beheer je nieuwsbriefabo